Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2016

Midnight Dialog | Uncensored

Νόμιζαν ότι είναι μόνοι και ότι δεν τους είχε προσέξει κανείς. Μπορούσες, όμως, ξεκάθαρα να ακούσεις από το διπλανό δωμάτιο, όπου κρύφτηκαν βιαστικά και αμήχανα:

-…
-Ναι.
-…
-Ναι!
-…
-Τι θέλεις;
-Τίποτα! Απλά μ’ αρέσεις να λέω τ’ όνομά σου.
 Ειδικά όταν τελειώνω για σένα.
-Για μένα; Το κάνεις συχνά αυτό;
-Αχα.
-Μάλιστα.
 Κι εγώ το χρησιμοποιώ συχνά.
-Γι’ αυτό στο έδωσα.
 Βρώμικο. Σαν τι σκέψεις μου.
-Σε θέλω. Σε θέλω με μανία.
-Τι μου έχεις κάνει; Μου λες; Τι μαγικό είναι αυτό, να σε ποθώ, έτσι, αδιάκοπα;
-Δεν αντέχω άλλο. Σε θέλω, τώρα!
-Βασάνισέ με!
 Κάνε με να περιμένω, ώσπου να μην αντέχω άλλο.
-Σου αξίζει. Ειδικά, μετά απ’ όσα μου ‘χεις κάνει!
-Εγώ;
-Αχα.
-Τι σου έχω κάνει;
-Με έχεις ταπεινώσει.
-Μου αρέσεις πολύ έτσι. Δε μπορώ να το αποφύγω. Δε το αντέχω. Δε το θέλω.
-Το ξέρω. Αυτό με τσάντιζε περισσότερο.
-Χαχαχα κρίμα. Εγώ νόμιζα ότι σου αρέσει να παίζεις.
-Παίζεις μαζί μου;
-Αφού δε παίζεις εσύ μαζί μου…
-Τέρμα τα παιχνίδια!
-Ωραία, λοιπόν.
 Σε θέλω. Δε ξέρω γιατί. Ξέρω απλώς ότι δε μπορώ να αντισταθώ.
-Αφέσου. Αφέσου στα χέρια μου. Απόψε θέλω να φτάσεις στα όριά σου.
 Θέλω να μου ανήκεις. Γενικώς!
-Φοβάμαι.
 Δεν έχω νιώσει ποτέ έτσι.
-Σσσσς. Σου υπόσχομαι ότι θα σε προσέχω.
-Θα μου κάνεις μία χάρη;
-Ασφαλώς!
-Θέλω να μου μιλάς. Και να με αγγίζεις.
-Είμαι δίπλα σου.
-Πρέπει να βγούμε, πριν μας προσέξουν ότι λείπουμε και οι δύο.
-Αλλιώς είχα φανταστεί αυτή τη κουβέντα.
-Κι εγώ αλλιώς την είχα νιώσει.
-Μη το ξανακάνεις αυτό. Ακούς;
-Θα δούμε! Πάντως σου ανήκω.
-Αμφιβάλλω. 


Όταν βρω χρόνο θα τα ανεβάσω όλα τα κομμάτια :) (γιατί ξέρω ότι η ανθρωπότητα αγωνιά, κιόλας, για το αριστούργημα!).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ένα σχολιάκι θα μας έκανε καλύτερους! Και αν δεν σας κάνει κόπο βάλτε και ένα ονοματάκι ή κάποιο ψευδώνυμο! Μου αρέσει να ξέρω σε ποιους απευθύνομαι και δίνει ένα πιο προσωπικό τόνο! :) :) :)