Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2015

Fulfillment


Με χέρια αδειανά και γεμάτα βρώμικη ευτυχία.



Είναι φορές που σκέφτομαι ότι η ζωή μας μοιάζει με ένα βιβλίο ιστορίας. Πολλές ημερομηνίες, πολλά γεγονότα, πολλά πρόσωπα... Αιτίες, συνέπειες, σχέδια, νίκες, προδοσίες και δικαιολογίες.
Όταν ζεις την καθημερινότητά σου καμιά φορά ξεχνάς πόσο περίπλοκο είναι το πλαίσιο ζωής που βρίσκεσαι. Δεν μαθαίνεις σχεδόν ποτέ τις σκέψεις και τα σχέδια των άλλων πόσο μάλλον το παρασκήνιο. Ξεχνάς την σχετικότητα των πραγμάτων και τις λεπτές ισορροπίες. Πόσο εύκολα μπορείς να γίνει να γίνεις θλιβερή φιγούρα ή απόλυτος κατακτητής και τι δυσκολία έχει να διακρίνεις την τραγική ειρωνεία με γυμνό μάτι. 

Αυτό που χαρακτηρίζει καθολικά το ανθρώπινο είδος είναι η εξέλιξη. Πράγμα που δεν το καταλαβαίνεις day to day αλλά γίνεται χαριτωμένα φανερό όταν κοιτάς πίσω σου. Το πιο δύσκολο, λένε, είναι να μαθαίνεις από την ιστορία και να μην επαναλαμβάνεις τα ίδια λάθη, πράγμα που προϋποθέτει να μάθεις σκέφτεσαι αλλιώς. Τούτο αποτελεί μία άλλη ερμηνεία της ωριμότητας, καθώς και της αναγκαιότητά της στην επιβίωση. Το κακό με την ιστορία είναι ότι δεν υπάρχει μέσα της κριτική, έτσι πρέπει. Σε σένα όμως επιβάλλεται να υπάρχει, μόνο έτσι θα πας παρακάτω. Αυτοκριτική.

Ένας άνθρωπος που αλλάζει συχνά λέγεται ανισόρροπος και θεωρείται αναξιόπιστος. Προσωπικά, πιστεύω ότι εφ' όσον μιλάμε για κάποιον που έχει συνοχή στις ιδέες του και στην εφαρμογή αυτών, η ταχύτητα που προσαρμόζεται ή αλλάζει μόνο προσόν είναι. Είναι πολύ ευνοϊκό να βλέπεις νωρίς τα λάθη σου ή να μαθαίνεις να λειτουργείς στο περιβάλλον σου. Άλλωστε είναι ο τρόπος που λειτουργεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος, δηλαδή να μαθαίνει να είναι ευτυχισμένος με όσα έχει. 

Παρατηρώντας λοιπόν την ιστορία σου, τις πανέμορφες μικρές ημερομηνίες που σε χαρακτηρίζουν και θα χαθούν κάποτε όσο μάταια υπήρξες και εσύ (εκτός αν είσαι ο Μέγας Αλέξανδρος, εκεί παραμένεις φίρμα για πάντα) αναθεωρείς. Ξαναορίζεις την ευτυχία και βλέπεις τι πρέπει να σε απασχολεί γύρω από αυτή. Τι είναι ανόητο και τι σημαντικό.

Όσο παράξενο ή ανόητο και να φαίνεται, τελικά, μόνο μερικές μικρές αλλαγές στο περιβάλλον σου σε συνδυασμό με αρκετή δική σου σκέψη, αρκούν για να σε κάνουν να εκτιμήσεις κάποια πράγματα. Συνήθως είναι μικρά, γι αυτό και δεν τους δίνεις πάντα την σημασία που του αξίζει. Εκεί κρύβεται όμως κατά την γνώμη μου η ευτυχία έναντι της απλής απόλαυσης σε όλα όσα δυνητικά σε ικανοποιούν. 

Άλλο ικανοποιούμαι άλλο γεμίζω. Τεράστια απόσταση! Η ολοκλήρωση της ικανοποίησης δημιουργεί ένα κενό ενώ όταν έχεις γεμίσει από κάτι η ολοκλήρωσή του σε αφήνει χαρούμενο. Έτσι, παρόλο που πολλά σε ικανοποιούν λίγα σε γεμίζουν. Ό,τι σε ικανοποιεί σε δεσμεύει την ίδια στιγμή που ότι σε γεμίζει σου ανοίγει άπλετα πεδία ελευθερίας και αυτοέκφρασης. Από την στιγμή, λοιπόν, που θα βρεις ΤΟ κάτι που σε γεμίζει, οποιαδήποτε ικανοποίηση μόνο αξία μπορεί να προσθέσει αλλά σε καμία περίπτωση δεν έχει την δυναμική να το υποκαταστίσει. 

Δεν διαφωνώ ότι μας γεμίζουν αρκετά πράγματα, άνθρωποι και συναισθήματα. Αλλά όχι τόσα πολλά ώστε να τα θεωρούμε αυτονόητα. Είναι ο πιο όμορφος αγώνας να τα κρατάς ζωντανά και λαμπερά σαν να φύτρωσαν σήμερα. Μακάρι να έχουμε όλοι τις απαραίτητες ευκαιρίες να το κάνουμε αυτό πριν καταλάβουμε ότι όσα πέρασαν έθεσαν τόσο ψηλά τον πήχη, που δεν τον αγγίζουμε με τίποτα.

Ό,τι να ναι είμαι σήμερα αλλά δε βαριέσαι :) Καλό μήνα και ελπίζω να γράψω και κειμενάκι για τον Άγιο Βαλεντίνο (έχω μερικά χρονάκια να το κάνω!). Να προσέχετε, τα φιλιά μου αναγνώστες... Και να θυμάστε, κάθε μέρα προσπαθούμε να είμαστε λίίίγο καλύτεροι άνθρωποι, ίσως κάποτε να τα καταφέρουμε κιόλας, χαχα!

(Πόόόόσο αγαπώ αυτό το τραγούδι.... <3)


2 σχόλια:

  1. Καλησπερα:) Με λενε Γιώργο...εδω κ 5 μηνες περιπου μ αρεσει παρα πολυ ενα κοριτσι με το οποιο παιδευομαι παρα πολυ και δεν μπορω να βγαλω ακρη....παμε και οι 2 γ λυκειου ειμαστε στο ιδιο σχολιο και στο ιδιο τμημα στο φροντηστηριο...στα θερινα την εβλεπα τελειως φιλικα και βγηκαμε κανα 2 φορες...τη μια φορα την ειχα ρωτησει αν θα εκανε κτ εν περιοδο πανελληνιων μιας κ ειχε προσφατα χωρισει και μου ειπε πως οχι γτ φοβοταν μην την αποσπουσε απο το διαβασμα κατι τετοιο(θα χρειαστει για αργοτερα αυτο!) Τεσπα αππ τον οκτωβρη και μετα αρχισα να τη βλεπω ερωτικαα..κ εκει ξρκινησε το βασανο για μενα....μεχρι και τον νοεμβριο μιλουσαμε καθε αππγευμα στο κινητο ή στο σταθερο και κλειναμε 2ωρα...αλλες φορες μιλουσαμε το βραδυ viber και φταναμε μεχρι τις 4....καποια μερα προς τελη νοεμβριου πιανω εναν φιλο της που κανω παρεα μαζι του λεω τι παιζει και μου λεει πως δν του εχει πει κατι αλλα το μονο που του ειχε πει πριν απο ενα μηνα (δλδ οκτωβρη τοτε ππυ μιλουσαμε τοσο πολυ) ηταν οτι ειχε υποψιαστει οτι μου αρσει.... και παρολ αυτα δν εκανε πισω...μετα μεσα δεκεμβριου οταν πηγαμε 4ημερη δν μιλησαμε καθολου...μονο κοιταζομασταν και αυτη τη μια μερα προσπαθουσε να με κανει να ζηλεψω χρησιμοποιοωντας τον κολλητο μου και την αλλη μερα που ειχα παει να παρω ενα ποτο απο το μπαρακι με εναν φιλο μου(εειχαμε παει σε κλαμπ) οταν γυρισαμε στη παρεα μας με πιανει ο κολλητος μου και μου λεει οτι οσο εγω περιμενα το ποτο η κοπελια με εδειξε με το χερι της στις κολλητες της και γυρισε και συζητησε κατι μαζι τους.... μια μερα πριν κλεισουμε για χριστουγεννα τη πιανω να της μιλησω γιατι ειχαμε απομακρυνθει παρα πολυ κ ηθελα να μαθω τι παιζει..... μου ειπε οτι ειχε ακουστει στο σχολειο οτι κατι παιζεται μεταξυ μας και δν ηθελε να ακουστει περισσοτερο και κατι τετοιες μαλακιες και επειδη εβλεπα οτι μαλλον το πηγαινε φιλικα το γυρισα και εγω προς το φιλικο αλλα δν ειπωθηκε απο κανεναν μας αμμμεσα οτι σε βλεπω σαν φιλο..... τα χριστουγεννα δν μιλησαμε καθολου.... μετα οταν ξανανοιξαν τα φροντηστηρια αρχισε να δειχνει παλι ενδιαφερον παλι μιλουσαμε με τις ωρες στη ταξη με οτι αστειο ελεγα παντα γελουσε και μερικες φορες μου επιανε και το χερι... μια μερα με προσκαλεσε και σπιτι της και με γνωρισε και στη μανα της.... μεχρι που την παρασκευη που μας περασε μαθαινω απο το φιλο της οτι εδω και καιρο μιλαει με ενα παιδι με το οποιο αρεσει ο ενας στον αλλον αλλα δεν κανουν κατι γιατι ο πρωην της ειναι κολλητος του παιδιου αυτου.... ολο το σαββατοκυριακο δν της μιλησα καθολου και την κυριακη το βραδυ μου εστειλε κατα τις δεκα και μιση το βραδυ στο viber και μιλησαμε μεχρι τις 3 το βραδυ.... χθες μου ζητησε να παμε μαζι σημερα να παρει κατι που ηθελε για το κινητο... αυτα σε γενικες γραμμες.... δν μπορω να καταλαβω τι παιζει και δεν μππρω να δεχτω τελειως το φιλικο κομματι καθως μιλαμε υπερβολικα πολυ για κολλητοι και ακομα συν οτι ποτε δν μου εχει πει για γκομενικα της..... το θρμα ειναι οτι εγω δεν θελω να της το πω ακομα οτθ μου αρεσει γιατι ειμαστε παρα πολλες ωρες μαζι(σχολειο φροντηστηριο) και θα γινουν πολυ αβολα τα πραγματα αν με βλεπει μονο φιλικα τελικα....εσεις τι πιστευετε??
    Εχω πολυ αναγκη μια εξτρα γνωμη...!!! (συγνωμη που το δημοσιευσα εδω απλως μιας και ειναι η πιο προσφατη αναρτηση πιστευω οτι θα το δεις γρηγοροτερα :) )

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου Γιώργο! Αν δεν κάνω λάθος σου έχω απαντήσει στην άλλη σου ανάρτηση.

      Καλή επιτυχία!

      Διαγραφή

Ένα σχολιάκι θα μας έκανε καλύτερους! Και αν δεν σας κάνει κόπο βάλτε και ένα ονοματάκι ή κάποιο ψευδώνυμο! Μου αρέσει να ξέρω σε ποιους απευθύνομαι και δίνει ένα πιο προσωπικό τόνο! :) :) :)