Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2014

Όνειρο ήταν


Στις ρετρό ονειρεμένες στιγμές ενός φανταστικού και αιθέριου κόσμου...

Like a river flows surely to the sea 
Darling so it goes Some things are meant to be 
Take my hand, take my whole life, too 
For i can't help falling in love with you

Υπάρχουν δύο ειδών όνειρα. Αυτά που βλέπουμε στον ύπνο μας (φωσκολικές υπερπαραγωγές...) και αυτά που βλέπουμε στον "ξύπνιο". Για την ακρίβεια αυτά για τα οποία προσευχόμαστε στον "ξύπνιο" μας. Και πως θα μπορούσα να αντισταθώ να μιλήσω για αυτά, τώρα που κάθομαι κουρνιασμένη στο γιορτινό μου δεντράκι.

Τα ευχόνειρα (μπορεί να μοιάζει με απόνερα αλλά έτσι θα τα λέμε από τώρα και για μια ζωη!) με την σειρά τους χωρίζονται πάλι σε δύο κατηγορίες (και τζόκερ ο αριθμός 2!): τα όνειρα - στόχους και τα μακρινά-βιολετί-κλεισμένα-σε-ξύλινο-κουτάκι όνειρα. Θα μπορούσα να τα χωρίσω κι άλλο, αλλά κατανοώ ότι δεν είναι όλοι ονειροπόλοι!

Η διακριτή διαφορά τους είναι ότι τα πρώτα τα σχεδιάζεις σε χαρτί, βήμα - βήμα, τα οργανώνεις και τα προσπαθείς. Τα δεύτερα τα σχεδιάζεις σε τζάμια, ουρανούς, πατώματα και πρόσωπα άλλων ανθρώπων. Δεν είσαι συγκροτημένος, ούτε λογικός, ούτε έχεις κάποια συνοχή. Έχεις μόνο τον εαυτό σου, την αθώα ουσία της ψυχής σου και ένα αφηρημένο βλέμμα (άντε και καμιά μελανιά επειδή πάλι παραπάτησες και σκουντούφλησες!).

Αυτά τα ευχόνειρα είναι πολύ ύπουλα, χτίζονται μέσα σου πολύ πολύ σιγά. Ούτε που το καταλαβαίνεις. Πολλές φορές μάλιστα, συνθέτονται από επιθυμίες που τα υπόλοιπα όνειρά σου δεν συμπεριλαμβάνουν. Ακόμα, δεν έχουν πρόσωπα, έχουν, όμως, συναισθήματα. Προσωπικά, τα φοβάμαι λιγάκι αυτά γιατί πιστεύω είναι τα μόνο για τα οποία δεν υπάρχουν αντικαταστάτες. Είναι μοναδικά και αν αποτύχουν τι κάνεις...(Γιάννη; κουκιά σπέρνω!).

Θέλω να πω, μπορείς να ορίσεις εκατοντάδες στόχους για την ζωή σου και να αποτύχεις σε όσους θες. Πάντα θα υπάρχουν εναλλακτικές. Όταν όμως ταυτίζεις τον ορισμό σημαντικών συναισθημάτων με εικόνες πως μπορείς να ξέρεις ότι μπορείς να προχωρήσεις αν κάποιος τις μουτζουρώσει;

Θα μου πεις δικές σου είναι οι εικόνες πως μπορεί να τις μουτζουρώσει άλλος; 

Έχω την νεανική αφέλεια να πιστεύω ότι κάτι αν δεν το ζήσεις με την μία όπως το φαντάζεσαι έχει σοβαρές πιθανότητες να μην σε καλύψει/ ενθουσιάσει/ ευχαριστήσει ποτέ όπως αρχικά το είχες ορίσει. Φυσικά η προγραματικότητα σου δίνει εναλλακτικές να αγαπήσεις και άλλα πράγματα από αυτά που έχεις φανταστεί.

Μα και πάλι, εγώ φοβάμαι ότι αν τα ζήσω μπορεί να αποτύχουν και να στεναχωρηθώ. Χώρια που θα μείνω χωρίς αθώα όνειρα. Από την άλλη αν δεν τα ζήσω κάποτε πάλι θα στεναχωρηθώ. Α! και φοβάμαι ότι ίσως κάποτε συνδέσω τα όνειρα με ανθρώπους που δεν πρέπει και τι θα κάνω;

A dreamer is one who can only find his way by moonlight, and his punishment is that he sees the dawn before the rest of the world. 
Oscar Wilde Read


2 σχόλια:

Ένα σχολιάκι θα μας έκανε καλύτερους! Και αν δεν σας κάνει κόπο βάλτε και ένα ονοματάκι ή κάποιο ψευδώνυμο! Μου αρέσει να ξέρω σε ποιους απευθύνομαι και δίνει ένα πιο προσωπικό τόνο! :) :) :)