Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2012

Αφοσίωση



Τα συναισθήματα που μπορεί να νιώθει κανείς είναι αμέτρητα τόσο σε είδος όσο και σε ουσία. Πολλά περιπλέκονται και άλλα εμπεριέχουν μέσα τους κι άλλα συναισθήματα.
Ας πούμε η αγάπη είναι απλώς μία λέξη που συνοψίζει πολλά μικρότερα και αυτόνομα συναισθήματα, μαζί με σκέψεις και συμπεριφορές και τα καθιστά μία, υπό προϋποθέσεις, ολότητα. Είναι σαν ένα τραπέζι, έχει τέσσερα πόδια (σε μία κλασσική, φορμαλιστική διάσταση...!) και μία επιφάνεια. Μόνο όταν είναι όλα μαζί ονομάζονται τραπέζι και επιτελούν το ρόλο τραπεζιού. Χωρίς να σημαίνει ότι ταυτόχρονα κάθε κομμάτι έπαψε να έχει και μία αυτόνομη χρησιμότητα.

Ένα από τα πόδια του τραπεζιού αγάπη λοιπόν, είναι η αφοσίωση. Είναι πολύ σημαντικός παράγον και φυσικά μπορεί να νιώθεις το αίσθημα αφοσίωσης για κάποιον, χωρίς να τον αγαπάς (ή χωρίς να τον αγαπάς ακόμα!).  Σαν έννοια ακούγεται ταυτόχρονα αυτονόητη και κάπως αφηρημένη.

Αφοσίωση λοιπόν, είναι η ανιδιοτελής δοτικότητα, η προσφορά, το ενδιαφέρον και η φροντίδα κάποιου ή των συμφερόντων του, σε βάθος χρόνου και χωρίς κραδασμούς.

Θα έλεγα ότι αποτελεί την δεύτερη πιο συχνή αιτία που κάποιος νιώθει ότι αγαπά ένα πρόσωπο χωρίς στην ουσία αυτό να ισχύει. Έχουμε αναφέρει ότι συχνά η έξαψη και το πάθος του έρωτα μπορεί να σε μπερδέψει ως προς το τι νιώθεις σωματικά με το τι νιώθεις ψυχικά. Ε το αμέσως πιο περίπλοκο είναι να είσαι αφοσιωμένος σε ένα πρόσωπο! Καθώς τότε εσφαλμένα θεωρείς ότι αντιδράς με αγάπη. Αλλά στην ουσία αντιδράς με αφοσίωση. Πράγμα που είτε αποτελεί προσόν του χαρακτήρα είτε στο προκαλεί ένα άτομο (αβοήθητο, μοναχικό ή οτιδήποτε συγκινητικό τέλος πάντων!). Φυσικά αφοσίωση καλλιεργείς και για όσους πιστεύεις ότι σε αγαπούν ή ότι ενδιαφέρονται για σένα σαν ευχαριστήρια πράξη ανταποδοτικότητας.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι δυνατό να είσαι με κάποιον που ποτέ δεν τον ερωτεύτηκες, ούτε τον αγάπησες, αλλά του αφοσιώθηκες. Θα μου πεις καλέ μου αναγνώστη, μα γιατί να το κάνεις αυτό; Πιθανότατα υπάρχουν πολλοί λόγοι. Ίσως τον εκτιμάς, ίσως το έχεις ανάγκη ή ίσως κατάλαβες ότι θα ήταν πιο φρόνιμο να εκτιμάς και να αφοσιωθείς σε κάποιον χωρίς το υπόλοιπο νταβαντούρι. Όπως επίσης είναι δυνατόν να το κάνεις ασυναίσθητα. Με άλλα λόγια να πιστεύεις ότι αφού νιώθεις αυτό το αίσθημα φροντίδας και δοτικότητας, τότε είσαι ερωτευμένος και τα ρέστα. Αμ δε!

Αυτή η αφοσίωση με μπερδεύει κι εμένα λίγο. Εχθές καθώς περπάταγα μου πέρασε σαν ιδέα η ουσία αυτής της λέξης και νομίζω που έφερε μεγάλη αναταραχή για την αυτογνωσία που θεωρούσα ότι είχα ... (να γιατί δεν παρατηρώ στο διάβα μου τις καφετέριες... πέφτω σε βαθιά περισυλλογή και σε κολωνάκια Ο:) ).  Μάλλον απλά βρήκα την ακριβή αιτία για όσα διαισθανόμουν και δεν είχα παραδεχτεί! Κάτι δεν μου κόλλαγε, αλλά εφόσον δεν ήξερα τι, το άφηνα στην άκρη!.

Οκ μου αρέσει να αμφισβητώ όσα νιώθω και πιστεύω και μ' αρέσει να στέκομαι ειρωνική και επικριτική στις αιτίες και τις δικαιολογίες που φέρνω σαν εμπροσθοφυλακή στις πράξεις μου. Με βοηθάει να γίνομαι καλύτερη και να βλέπω την αλήθεια μέσα μου. Αλλά πλέον αμφισβητώ όλα όσα πίστευα ότι είχα ξεκαθαρίσει! Με την έννοια ότι πρέπει να μελετήσω (και κατά πάσα πιθανότητα να αναθεωρήσω!) όλες μου τις σχέσεις υπό το πρίσμα όχι άλλων συναισθημάτων, αλλά της τάση μου για αφοσίωση. Που τώρα που το καλοσκέφτομαι, είναι πολύ έντονη αλλά  βραχύβια καθώς με τραβάει κάτι νέο στο οποίο θα αφοσιωθώ με όλη μου την όρεξη (και πάει λέγοντας!). Γεγονός που αντικατοπτρίζεται πλήρως στο παρελθόν μου (τρομακτικό!).

Τώρα σαν επίλογο και σε μία προσπάθεια εφησυχασμού, μήπως η αφοσίωση δεν είναι ένα πόδι αλλά όλο το τραπέζι της αγάπης;! (που τα πουλάς αυτά μικρή ανόητη!) Δεν ξέρω θέλει πολύ επεξεργασία το ζήτημα (τι στο καλό ανάδρομο Ερμή έχουμε :Ρ) . . . Σίγουρα θα αφοσιωθώ στη μελέτη της αφοσίωσης! Καλό απόγευμα κουκλάκια!!!

Υγ.1 Να πως γράφεις 650 περίπου λέξεις για πλάκα και στην εργασίας σου κολλάς στο πως θα βγάλεις τις διπλές! (βέβαια εκεί φταίει το στραβό θέμα... λολ)
Υγ.2 Fail εικόνα κειμένου...χαχαχα αλλά όλο και κάποιος θα μπήκε μόνο και μόνο γιατί αυτή του τράβηξε το ενδιαφέρον!!! Φτηνιάρικο επικοινωνιακό παιχνίδι!
Υγ.3 Είναι σαν να γράφεις διαγώνισμα και έχεις άλλα 20 λεπτά και καταλαβαίνεις ότι έχει απαντήσει λάθος...Τί κάνεις ;!


2 σχόλια:

  1. Να το προσέχουμε λίγο αυτό με την αφοσίωση "σκέτο" ε. Ειδικά αν το καταλαβαίνουμε γιατί φαίνεται και θα στεναχωρηθεί κανείς (μεθοδικές οι σκέψεις σου, μου άρεσε πολύ :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα το προσέχουμε (κι αυτό φαίνεται!).
      Σε ευχαριστω πολυ!!! :)

      Διαγραφή

Ένα σχολιάκι θα μας έκανε καλύτερους! Και αν δεν σας κάνει κόπο βάλτε και ένα ονοματάκι ή κάποιο ψευδώνυμο! Μου αρέσει να ξέρω σε ποιους απευθύνομαι και δίνει ένα πιο προσωπικό τόνο! :) :) :)